ინტერნეტსივრცეში თბილისის მეტროში მომხდარი საოცარი ამბავი გავრცელდა. ეს ისტორია კიდევ ერთხელ დაგარწმუნებთ, რომ ჩვენს ირგვლივ ჯერ კიდევ არსებობს უანგარო სიკეთე:
.
ზურგსუკან საუბარმა მიმახედა.
.
– ორ საათამდე ამეებს ჩამოვარიგებ, მერე წამოგიყვან სკოლიდან ჭანიშვილების სახლში. იქ იმეცადინებ, ვიდრე მე დავალაგებ. იცოდე, არაფერს ხელს არ ახლებ.
.
დაბალ-დაბალი, მრგვალი ქალი იყო. 30-31 წლის იქნებოდა, ქერა, ნაცრისფერი თვალებით. ცალ ხელში უამრავი საოფისე კონვერტი ეჭირა, მეორეთი ცხრა-ათი წლის გოგო ბავშვს აკავებდა მოძრავ ვაგონში.
.
– თერთმეტი ლარი იყო დენი გადასახდელი. ხვალ შენგელიების სახლს დავალაგებ, შაბათს სარეცხი და უბორკა მაქვს ნოზაძეებთან და კვირას გიყიდი ბაზრობაზე მათემატიკის წიგნს და „ფარმადეპოში“ ბებოს წამლებს…
.
ბავშვმა უხმოდ დაუქნია თავი და „კორსო იტალიას” რეკლამას გახედა.
.
მომეწურა, მომეწურა გული, რაღაც ცივი და მძიმე ჩამესხა.
,
შემდეგი სადგური „თავისუფლების მოედანიო“ უკვე ინგლისურადაც გამოგვიცხადა რადიომ, დედა-შვილმა კარისკენ გადმოინაცვლეს. უცებ ჩემს წინ, მარცხნიდან მარჯვნივ გაიარა მამაკაცის ხელმა, ბავშვი-გოგოს ჯინსის ქურთუკის მოღიავებულ ჯიბეში ორი ოცლარიანი ჩადო და ბეწვზე მოასწრო დასახურ კარში გახტომა…
.
ეგ მერე ვნახე, ორი ცალი რომ იყო ოცლარიანი, მატარებელი რომ უკვე გვირაბში მიჰქროდა, დედას რომ მიაწოდა დაბნეულმა გოგომ ფული.
.
მეტროს მგზავრს თავადაც არ აქვს ხშირად ბევრი…
P.S. უშურველი კაცის ხელი არ დარჩება ცარიელიო…
არც დატოვო, ღმერთო!“
